“ Kapımı çalıp durma ölüm, Açmam; Ben ölecek adam değilim. ” diye başlar ve aynı şekilde bitirir Cahit Sıtkı Tarancı 1 Nisan 1942’de Varlık ’ta yayımlanan şiirini. Bir yaşama tutkunu olduğunu sık sık şiirlerine konu edinen Tarancı, bu dizelerinin o dönemlerde başka bir yaşama tutkunu şair olan Rüştü Onur’a temas ettiğinin bilincinde miydi, bilinmez. Rüştü Onur, Salâh Birsel’e 31 Mart 1942’de (bir gün beklese üstteki şiiri de okumuş olacaktı belki de) yazdığı mektuba Hülâsa adlı şiirini de ekler ve şöyle söz eder şiirinden: “ Sana son yazdığım bir şiiri daha gönderiyorum. Bakalım beğenecek misin. Bu şiir Cahit Sıtkı’ya isteyerek veya istemiyerek ithaf edilmiştir. Bu şiiri çok seviyorum Salâh. Rüştü Onur’un bu çok sevdiği şiirin karamsar havası, onun, söz ettiğimiz “yaşama tutkunu” tavrını pek yansıtmasa da Salâh Birsel’e gönderdiği 5 Haziran 1942 (1 Nisan geçilmiştir ve muhtemelen şiiri okumuştur Rüştü Onur) tarihli mektup bir başka ipucu gösterir: “ Bugün çok sevdiğim ...